มาต่อรูปไปกาญจ์รอบ 2 พร้อมเปิดตัวรูปแอบถ่าย ข่าวฉาวคาวโชตะ(ไม่คาวโลกีย์หรอกนะ)
รูปน้ำตกเอราวัณยังไม่หมดค่ะ แต่กลัวเบื่อกันก่อน เลยแบ่งๆปนๆกันมาค่ะ รูปครั้งนี้
รูปที่พักค่ะ วันมาถึงไปแร่ดกันก่อนเข้ามา พวกบางคนก็เมากันตั้งกะขึ้นรถ อีเรย์ไม่เมา กะไว้
รอบเดียวอยู่กลางคืน ไม่เมานอกสถานที่ค่ะ มันไม่งาม(รักษาหน้าพ่อแม่ก่อนไม่อยากให้รู้ว่า
ลูกสาวเขาเมาแล้วฉ่อยขนาดไหน)

 บรรยากาศวิวรอบบ้านค่ะ ไม่อยากบอกว่าหนแรกตกใจอ่ะ กลัวมาก ไม่คิดว่าจะไปยื่นลงกลาง
แม่น้ำขนาดนั้น เราไม่ใช่คนกลัวน้ำ แต่เราฝังใจกะอดีตเพื่อนจมน้ำตายที่แม่น้ำนี้อ่ะ
พอเลือกที่นอนอีเรย์เลยเสด็จขึ้นชั้นสองทันที เป็นอะไรที่ควายมาก ที่เลือกชั้นบน
 หนาวมากอ่ะ บ้านมันโปร่งกลางน้ำ เย็นก็เย็นลมก็แรง แถมคนนอนชั้นบนก็น้อยด้วย
ก็มีป้าแม่บ้านมาเป็นเพื่อนคนเดียว แง้

สวย แต่.....น่ากลัว

 อันนี้ครอบครัวตัววุ่น โดยเฉพาะตัวในน้ำ เดี๋ยวอัพรูปรอบ 3จะมาว่าวให้ฟังว่าเฮียสิเฮ็ดอีหยังวุ่น

 
คู่เกย์กำลังออกไปพรอดรักกันฝั่งตรงข้าม ...แอ๊ฟฟฟ โดนทีนแควนมันถีบ
(ได้ข่าวว่าฝั่งโน้นหลังภูเขาคือเขตพม่านี่)
จริงๆคือบัดดี้ขี้เมา 2คน กะลังพายวนกลางแม่น้ำนั่นเอง กัวเว้ยยยยย

 

 


เฮียคนนี้....คมเข้ม สถานะ- กูไม่อยากว่างอยู่แบบนี้ สนใจติดต่ออีเรย์ขายทอดตลาดได้
จะตามไปกินหัวคิวจากเฮียแก

 

 

 มีแจม เมานะนั่นน่ะ กินตั้งกะขึ้นรถยันลงที่พัก.....

 

 

 

 ฝั่งโน้นบ้านพักผู้ชาย จริงๆก็ไม่เชิงใครอยากนอนซุกหัวกันตรงไหนก็สุดแล้วแต่ชอบ
ที่เห็นตัวเล็กๆนั่นเพื่อนขาเมาเหมือนกัน(50เปอร์ในนี้คือขาเมา อีก 50เปอร์เป็นขาเม้าส์และจั่ว)
ขาเมาเสื้อเขียวคนนี้ เขาเล่าว่าจริงๆแล้วอดูดนานมาแล้วเป็นเด็กเกาหลีที่พัดหลงกับพ่อแม่
ในงานวัดแห่งหนึ่ง (เด็กเกาหลีเที่ยวงานวัด....) หลังจากนั้นก็ได้หลวงพ่ออุ้มชู
 เกาะชายผ้าเหลือง หลวงตามาหลายปี นามเกาหลีของเค้าคือ...จี-วอน(วร)-ซุก.....
ตัวมันบอกเองนะเราป่าวเสริม(เร้ออออ) จริงๆบ้านจริงมันอยู่เชียงใหม่น่ะนะ 555

 


คนนี้ก็เล่นน้ำไม่เลิกเมาหนักด้วยนะ เล่นยัน3-4ทุ่มเลย แอบเครียด+เป็นห่วง

 

 
หลอนจัดกัวซ้ำรอยเพื่อน เลยไปกระซิบบอกเมียแกให้ไปจิกหัวก่อนจะไหลตามน้ำไป

 

 

 อันนี้คือหน้าตาของคนนิสัยดีมีน้ำใจที่ไปกระซิบบอกภรรเมียเฮียให้จิกหัวขึ้นมาจากน้ำ 5555

 

 
บ้านฝั่งโน้นอีกซักที รูปบ้านนี่เด๋วต้องมาอัพอีกทีประทับใจ เป็นรีวิวรีสอร์ทแล้วกัน
รูปที่เราถ่ายอยู่กล้องไฮโซวพี่อีกคน เค้าวานถ่ายมาเราก็โยนกล้องสีเพี้ยนไป-มาของเราทันที
ไว้รอไปจกรูปมาก่อน จะมารีวิวรีสอร์ทอีกทีจ้ะ

 

 

 
คนนี้ป้ายี่หุบ มาดามยี่หุบ คุณนายยี่หุบ แม่บ้านประจำชั้น 4ออฟฟิสเรา ป้าผู้มีพระคุณ
ถ้าไม่ได้ป้าแล้วเรย์จะนอนหนาวกะใคร ถึงแม้ป้าจะกรนใส่หูเรย์จนชา พิการใช้งานไไม่ได้
ไปข้างนึงในตอนเช้าก็เถอะ จริงๆเราชอบเรียกแกว่าเจ้ากอกล้วยนะ แกเล่นถือขันหมาก
รอบก่อนตอนไปงานแต่งพี่ที่ทำงานซะเด่นเชียวสีชุดชมพูแปร๋ดตัดกะต้นกล้วยมากเลย
ป้าจะรู้ไหมนะ ว่าจริงๆเรย์เห็นแล้วยังแอบอยากไล่ขวิดเลย 5555

 

 
คนนี้อีกคนที่ขาดไม่ได้ พี่สาวแสนดีที่นั่งมาด้วยและจัดการธุระหลายอย่างให้เราตอนเรา
ไม่ได้อยู่ที่ทำงานจัดการธุระให้เราทุกเรื่องเลย

 

เดี๋ยวหนหน้าจะตามไปครัวกันแล้วจะเล่าที่มาที่ไปกะพี่ที่เราให้เมียเค้าจิกหัวขึ้นมาจากน้ำ

.........................เมาหัวราแพที่กาญจ์โปรดติดตามต่อตอนไป.......................................................

 
เข้าเรื่องใหม่ ซีรี่ย์แอบถ่าย

 

 นี่มัน

 

 

 

....... อะไรกัน .....

 

 

 

 

เกิดอะไรขึ้น.......

 
.
.
.
.

 

 

 

 ดิวนี่นา......

 

 

 

 .
.
.
.
.
..เขาเป็นใคร...(เห็นมุมปากอันเต็มเปี่ยมในความมั่นใจในตัวเองนั่นก็รู้)

 

 .
.
.
.
.
...........เกิดอะไรขึ้น ทำไมดิวถึงได้เข้าไปกอดเขาล่ะ..

 

 

 

 

 ทำไมกัน(สงสัยไหมรุย)

 

 ไว้จะมาเฉลย......ถ้าไม่ขี้เกียจ...............(อ้าว)

 

 

สนุกจังแกล้งคน ลากให้ไอ้บิวนอนดึกซะงั้น โถๆ รักดอกจึงหยอกเล่น

 

 

 

 

 

 

 

 

 ก่อนอื่นขอกล่าว ถวายพระพร เนื่องในวโรกาส วันเฉลิมพระชนมพรรษา
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ภูมิพลอดุลยเดชมหาราช วันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ 2552

ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม ขอเดชะ ขอพระองค์ทรงพระเจริญ ขอคุณพระศรีรัตนตรัย
และสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย ขอจงดลบันดาลให้พระองค์มีพระพลานามัยสมบูรณ์ แข็งแรง
เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรของพสกนิกรตลอดไป

 

 

อัพเรื่องมีสาระก่อนแล้วกันค่ะ ส่วนไร้สาระเอาไว้หลังเที่ยงคืนค่อยว่ากัน 555
จะอัพสองเรื่องรวมในเอ็นทรี่เดียวกันแบบอารมณ์มันช่างต่างกันเกินไป
เดี๋ยวคนอ่านปรับตัวไม่ทันช๊อคตายซะฉิบ 555
.
.
.
วันนี้คุณไหว้คุณพ่อแล้วหรือยังเอ่ย? อย่ามัวแต่เขินอายที่จะทำดี แสดงความรักต่อบิดามารดา
ไม่ใช่เรื่องน่าอาย เราอยากให้เพื่อนๆที่วันนี้ได้เจอคุณพ่อแล้วยังไม่ได้ไหว้ท่าน ได้ไหว้คุณพ่อ
กันนะคะ เพราะวันนึง คุณอาจจะไม่ได้มีโอกาสได้ไหว้ท่านอีกเลยก็ได้ ถ้ายังคิดมัวแต่เขินอาย
หรือ มองพ่อในแง่ร้าย อย่างนี้ทุกๆปีเรื่อยไป หากคุณอยู่จุดเดียวกับเราตรงนี้ จะรู้ว่าอะไรที่มัน
สูญเสียไปแล้วมันไม่สามารถเรียกคืนกลับมาได้ วันนี้จะเป็นวันที่เราอิจฉาทุกๆคนที่มีพ่อให้ไหว้นะ
รู้ไหม? เพราะอย่างนั้นยังมีเวลาที่จะไหว้ท่าน แสดงความรักให้ท่านเห็น วันนี้ไม่ทันพรุ่งนี้ มะรืนนี้
ก็ยังเป็นวันหยุด วันนี้เราไม่ยอมออกไปเที่ยวกับเพื่อนซี้ ทั้งที่ใจจริงอยากไปเที่ยวกับมันมากๆ
เพราะตั้งกะมีโอกาสได้รู้จักมันมาเกือบ 10ปี จนเราไปค้างไหนตอไหน หรือมันไปค้างไหนต่อไหน
กับเพื่อนกลุ่มของมัน เรากะมันก็ไม่เคยได้ออกเที่ยวต่างจังหวัดกันโดยลำพัง ที่ไม่มีผู้ใหญ่มาคุมเลย
ไม่รู้จังหวะหรือดวงมันซวยอะไรหรือไง คลาดกันตลอด เราว่าง มันไม่ว่าง เรามีธุระมันก็ดันว่าง
แอบเสียใจที่รู้จักกันมานานแต่ไม่เคยได้ไปเฮฮาร่วมกัน ค้างนอกสถานที่ซะที (ทีพวกขี้เหล้าที่ทำงาน
ไหงดวงมันสมพงษ์กับเราจริงๆ สงสัยดวงเราจะสมพงษ์กะแอลกอฮอล์มั้งเนี่ย) วันนี้อดไปเที่ยวเพราะ
ต้องไหว้พ่อ พี่ชายคนกลาง ไม่เคยหาพวงมาลัยมาไหว้พ่อเลย แต่วันนี้ออกไปซื้อมาไหว้แต่เช้า
พี่คนโตด้วยเหมือนกัน (ปกติเห็นไหว้แต่วันปีใหม่) เรายิ่งแล้วใหญ่เกิดมาจะเข้าเลข 3อยู่แล้วก็
ไม่เคยได้เอาดอกไม้มาไหว้พ่อเหมือนกัน วันนี้ลูกๆได้มีโอกาสนำดอกไม้มาไหว้พ่อ แต่มันก็
สายไปเสียแล้ว พี่ชายเราเอาพวงมาลัยไปคล้องที่โกศของพ่อ เราก็เอาดอกพุทธรักษา สีเหลือง
ที่ทำขายกันตามท้องตลาดไปติดเทปแปะรูปของพ่อที่ตำแหน่งหน้าอก.....ปกติปีหลังๆเเราไหว้พ่อ
อยู่ทุกปีแต่แค่ไม่ได้เอาพงมาลัยมาไหว้เท่านั้น พี่ชายทั้งสองก็เหมือนกันที่ปกติก็ให้แต่ของ
กล่าวคำทักทายสั้นๆ "พ่อ หวัดดีวันพ่อนะ " แล้วก็ส่งของขวัญวันพ่อให้ แต่ที่เราเสียดายที่สุดคือ
เราไม่เคยได้พูดบอกรักพ่อเลย อยากจะพูดเอ่ยคำว่ารักพ่อ สวมกอดพ่อ อยามัวแต่เขินอาย
เพราะถ้าวันนึงคุณได้มาอยู่จุดที่เราอยู่จะรู้ว่ามันน่าเสียดายแค่ไหนที่ตอนท่านมีชีวิตเรากลับไม่ได้ทำ
ให้ท่านรู้ว่าเรารัก เราห่วงท่าน ตอนนี้บ้านที่เหลือเรากะแม่สองคน ทุกวันนี้ออกจากบ้านไปค้างบ้านเพื่อน
หรือออกไปแล้วกลับดึกมาก เราจะหอมแม่ก่อนออกจากบ้าน เพราะเราไม่รู้ว่าอนาคตจะมีอะไรเกิดขึ้น
 อาจจะเป็น เราเองก้ได้ ที่ไม่ได้กลับมา อยากจะบอกเพื่อนว่า อย่าผัดผ่อนที่จะทำความดีหรือ
แสดงความรักกับพ่อแม่ อย่าให้วันนึงคำว่า "น่าเสียดายที่ตอนนั้นเราไม่....." มันเกิดขึ้นมา

อย่าให้เกิดภาพข้างล่างขึ้นมาก่อนถึงได้อยากพูดคำว่ารักให้พ่อฟัง......

(ถุงสีขาวซ้ายมือเป็นกระดูกที่เหลือค่ะว่าจะนำไปลอยอังคารวันที่ 10 นี้แล้วค่ะ)

รักพ่อเสมอนะ ถึงแม้ตอนอยู่ด้วยกันลูกสาวพ่อจะกวนตีนพ่อ จนพ่ออยากโดดถีบอยู่บ่อยๆ แต่ดีใจที่
ได้เป็นพ่อลูกกันในชาตินี้ ถ้าไม่รังเกียจ ชาติหน้าเอาใหม่นะพ่อ แล้วเรามามานั่งเถียงกันใหม่อีกที

2 วันนี้ร้องไห้กันจนตาปูดไปหมดเลย แย่จัง

ปล. สงสัยมีแววได้ไปหาหมอก่อนกำหนดแหงเลย กะว่าจะหนีเที่ยวค้างคืนช่วงหลังปีใหม่ซักที่
ตามรีสอร์ทแบบสบาย ๆ ให้ได้รู้ถึงอากาศหนาวดูแล้วท่าท่างจะกินแห้วซะแล้วมั้ง (ต่อให้วันนี้หนีไปกะพวกพัดทองจนพอเกาะหลังติดไปก็คงจะไปเที่ยวแบบ สนุกแต่ฝืนตัวเองแน่เลย แต่ถ้าไปได้ก้คงฝืนแหละตามสันดาร
ถ้าได้เที่ยวแล้ว จะกลัวเจ็บแล้วมันจะสนุกไหมอ่ะนั่น... หนีไปกินยาก่อนดีกว่า ฮือออออออ ตอนนี้...กูรักหมออออ)